Daar waar de horsmannen de nachtmerries berijden

Erin, verscholen achter de rug van Albion, niet zichtbaar voor de Praetoren.

Het laatste toevluchtsoord voor elven en kelten.

Nat en groen, vol met resten van strijd en slag.

Hier lieten de “Oranjemannen” hun bijlen achter in het “ware geloof”.

Patrick stond machteloos.

Swift dacht daar anders over en liet de paarden spreken.

Er waren vele vijanden.

Lord Honger en lady Armoede dreven miljoenen overzee, westwaarts.

Wat bleef waren de schuren, vol verhalen en legenden.